Historia Parafii pw. NMP Matki Kościoła w Toporzysku

Historia Parafii pw. NMP Matki Kościoła w Toporzysku

Historia naszej wspólnoty to opowieść o uporze, głębokiej wierze i wielkiej ofiarności mieszkańców, którzy w trudnych czasach komunizmu podjęli trud budowy własnego miejsca modlitwy.

Trudne początki i walka o wiarę (1975–1977)

Pragnienie posiadania duszpasterza na miejscu zaczęło się urzeczywistniać w połowie lat 70. XX wieku. 15 czerwca 1975 roku, z polecenia ks. kard. Karola Wojtyły, wikariusz jordanowski ks. Józef Kęsek podjął się zadania utworzenia duszpasterstwa w Toporzysku.

Początki były naznaczone trudnościami stwarzanymi przez ówczesne władze PRL. Punkt duszpasterski powstał w prywatnym domu rodziny Bednarczyków, gdzie kapłan zamieszkał 12 czerwca. Zaledwie cztery dni później, 16 czerwca, ks. Kęsek został zatrzymany przez Służbę Bezpieczeństwa na 24 godziny i ukarany wysoką grzywną. Mimo represji, 30 czerwca 1975 roku udało się zalegalizować punkt sakralny i rozpocząć jego adaptację. Pierwszym darem dla nowej kaplicy była chrzcielnica ufundowana przez Rolę Kowalczykową.

Przełom nastąpił w maju 1977 roku. Kuria Metropolitarna wydała zezwolenie na pełnienie funkcji parafialnych, a proboszcz z Jordanowa przekazał księgi metrykalne. Miesiąc ten zamknął się wielkim wydarzeniem – 30 maja 1977 roku odbył się pierwszy odpust parafialny z udziałem ks. kard. Karola Wojtyły, połączony ze zjazdem rocznika święceń ks. Kęska.

Budowanie fundamentów duchowych i materialnych (1978–1983)

Równolegle ze staraniami o budowę kościoła, trwało budowanie „żywego kościoła” – wspólnoty ludzkiej. W lutym 1978 roku księża Sercanie przeprowadzili pierwsze Misje Święte, a rok później, w sierpniu 1979 roku, rozpoczęła się peregrynacja kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej (poświęconego przez Prymasa Tysiąclecia, Stefana Wyszyńskiego).

Ważnym krokiem dla niezależności Toporzyska było utworzenie cmentarza. Po uzyskaniu zgody w 1979 roku i zatwierdzeniu projektu na roli Dydowej, w 1981 roku ruszyła budowa nekropolii. Pierwszy pochówek odbył się tam już 2 lipca 1981 roku.

Zwieńczeniem tych starań było oficjalne erygowanie Parafii w Toporzysku w dniu 24 kwietnia 1983 roku. Dekret wydał ks. kard. Franciszek Macharski. Nowa parafia liczyła wówczas 1550 wiernych i 320 domów.

Wielka budowa Świątyni (1984–1989)

Marzenie o nowym kościele zaczęło się ziszczać w 1984 roku, gdy zatwierdzono plan realizacyjny autorstwa mgr. inż. arch. Janusza Gawora. 30 sierpnia 1984 roku ruszyły prace ziemne. Kierownikiem budowy został inż. Andrzej Łagowski, a majstrami Piotr Kowalczyk oraz Stanisław Gruca.

Był to czas niezwykłej mobilizacji. Aby sfinansować zakup materiałów (m.in. tysięcy cegieł i ton blachy), parafianie organizowali kolędowanie. Zimą 1986/87 kolędnicy odwiedzili Łętownię, Sidzinę i Spytkowice, a na przełomie 1989/90 ruszyli na Podhale.

Dzięki temu wysiłkowi mury pięły się w górę. 9 czerwca 1987 roku w Tarnowie Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił kamień węgielny, który wkrótce wmurował bp Kazimierz Górny. Historyczna chwila nadeszła 28 maja 1988 roku, kiedy to ks. proboszcz Józef Kęsek odprawił pierwszą Mszę Świętą w nowym kościele.

Wykończenie wnętrza i lokalny charakter (1989–1996)

Kolejne lata to czas wytężonej pracy nad upiększaniem świątyni. Wieżę obłożono lokalnym kamieniem z Łysej Góry, a dzięki funduszom z kolędowania zakupiono marmur do prezbiterium i na posadzkę.

Wiele elementów wyposażenia to dary serca parafian:

• W 1993 roku rzemieślnicy z Toporzyska ufundowali Drogę Krzyżową.
• W 1995 roku zakupiono ozdobne pająki (żyrandole).
• Wykonano ławki oraz odnowiono obraz w ołtarzu głównym.

Warto odnotować, że stary budynek punktu sakralnego nie został zapomniany – w 1994 roku zaadaptowano go na Ośrodek Zdrowia, służący całej wsi.

Zmiana warty i Konsekracja (1997–2000)

Rok 1997 przyniósł smutne pożegnanie. Po długiej chorobie, 9 maja 1997 roku zmarł ks. proboszcz Józef Kęsek. Jego pogrzeb zgromadził tłumy wiernych, a ciało budowniczego spoczęło przy wejściu głównym do świątyni. Dzieło zmarłego proboszcza przejął ks. Marian Juras, mianowany nowym duszpasterzem 17 maja 1997 roku. Pod jego przewodnictwem kontynuowano prace: zainstalowano ogrzewanie, otynkowano kościół z zewnątrz i ufundowano dzwony: „Józef”, „Maryja” oraz „Jan Paweł” (poświęcony przez Jana Pawła II na Wawelu).

Uroczystym zwieńczeniem ćwierćwiecza starań o własną parafię była Konsekracja Kościoła, której dokonał 9 września 2000 roku ks. kard. Franciszek Macharski.